كسی كه چیزی ندارد كه بخواهد برای خاطر آن جانش را از دست بدهد، چیزی هم ندارد كه بخواهد برای خاطرش زندگی كند.

         روزی را كه خورشید غروب كرد و تو هیچ كار مفیدی انجام ندادی، جزو عمرت محسوب نكن.

        زندگی رنگ آمیزی یك تصویر است نه جمع و تفریق كردن.

        می توانی ساكت بمانی و مردم  خیال كنند تو نفهم هستی یا دهانت را بازكنی و شك آنان را از بین ببری.

         اگر به كسی بیست دلار قرض بدهی و او دیگر پیدایش نشود، حتماً ارزشش را داشته كه بابت ندیدن او آن پول را از دست بدهی.

        مادرم همیشه میگفت: زندگی مثل یك جعبه شكلات است، هیچ وقت نمی فهمی برای چی دلت شكلات میخواهد....

         بگذارید برای در امان ماندن از خطر دعا نكنم، بلكه دعا كنم تا جسورانه با آن روبرو شوم. بگذارید دعا نكنم دردم ساكت شود، بلكه دعا كنم بتوانم بر آن غلبه كنم. بگذارید دنبال دوستی نگردم تا در نبرد زندگی یاری ام كند، بلكه به نیرو و پایداری خودم چشم داشته باشم. بگذارید آرزو نكنم همین طور در انتظار بنشینم تا  كسی مرا برهاند، بلكه آرزو كنم آنقدر شكیبایی داشته باشم تا بتوانم خود، آزادی ام را به دست آورم.

        یك ساعت خوشی در میان جمع به یك عمر زندگی بی نام و نشان می ارزد.

       فقط برای مدت كوتاهی اینجا هستی. شتاب مكن و نگران نباش. با آسودگی گل های سر راهت را ببوی.

       زندگی مانند سكه است. میتوانی هر طور كه میخواهی آن را خرج كنی. اما فقط یكبار....

در سه كلمه می توانم آنچه را درباره زندگی آموخته ام بگویم: زندگی ادامه دارد....

نوشته شده در شنبه 4 آبان 1387 و 01:21 ق.ظ توسط مهرداد علی یاری

ویرایش شده در شنبه 4 آبان 1387 و 01:54 ق.ظ